FOTO ALBUM
MAAND 15
7 augustus t/m 6 september 2004

Kijk, ik kan met losse handen staan!

We zijn met de grote tent gaan kamperen, en toen het maar bleef regenen hebben we onze toevlucht in een gezellig plaggenhutje gezocht. Daar ontdekte Mira zand in de boomstronk en lepelde met een pollepel alle zand eruit. Tijd voor een zandtafel of zandbak, dachten wij. Elke dag liet Mira zien dat ze los kan staan. Dan doet ze heel verbaasd en kijkt ons daarna trots aan.

Lopen is leuk!

Mira heeft lol in lopen, ze rent er vandoor, ook al gaat het nog moeilijk en wiebelig als ze maar één hand vastheeft. We lopen heen en weer en maken er een spelletje van, soms stapt ze samen tussen ons in. Op het gras natuurlijk met blote voeten, en anders op stevige sandaaltjes. Ze weet nu ook wat wespen zijn, de eerste dag op vakantie werd ze in haar vinger gestoken, en probeert nu elke wesp of vlieg weg te blazen.

Ha, dit koekje is voor mij!

Tijdens de vakantie valt het ons op dat Mira in twee weken tijd enorm veel aan het leren is. Elke dag voegt ze iets toe aan hetgeen dat ze al kan. Zo krijgt ze ineens de koekjestrommel open, en haalt er een rijstwafeltje uit.

Doe mij nog maar zo'n pannekoek!

Mira krijgt 's morgens pap, en onderweg brood, fruit en rijstwafels. We eten op onregelmatige tijden, maar Mira schijnt er niet onder te lijden. Pannenkoeken bieden uitkomst als we net niet op tijd op de camping zijn voor een warme hap.

Ik kan een hele banaan in mijn mond proppen, hoor!

We stoppen Mira een hele banaan in handen, en we zien dat ze er gewoon stukjes vanaf zit te peuzelen. Alleen het laatste stuk propt ze in één keer in haar mond, waardoor ze bijna niet meer kan kauwen. Toch lukt het haar aardig om de banaan zonder al teveel geknoei op te eten.

Mag ik nog wat brood met een groentehapje?

Mira beleeft zoveel, en zo te zien doet het haar erg goed. We kunnen haar overal mee naartoe nemen, en ze zit gezellig bij ons aan tafel mee te eten en te drinken.

Woei... de wind!!

Veilig met reddingsvest aan kan Mira genieten van een tochtje over het water. Papa zit aan het roer, en Mira mag dan natuurlijk ook af en toe even sturen. De wind speelt door haar haren en Mira speelt met het water. Ze probeert af en toe de waterspetters te pakken.

Lekker dreutelen in de tent

We letten niet op vaste tijden, en zo gaat Mira elke avond laat naar bed. In de tent slaapt ze alle nachten lekker door. Waarschijnlijk door de frisse lucht en omdat papa en mama zo vlakbij zijn. In het plaggenhutje moet ze 's nachts een beetje kermen in haar slaap, en heel soms krijgt ze vroeg in de ochtend een flesje. De luchtbedden in de tent zijn toch wel favoriet om op te springen en te stuiteren, en om lekker heen en weer te rollen.

Doperwtjes, knakworsten en spaghetti

Thuisgekomen krijgt Mira haar vaste voedsel in kleine stukjes om met haar vingers op te eten. Dat gaat allemaal wat langzamer dan het voeren van een geprakte hap. We kunnen ons niet voorstellen dat koude doperwtjes, koude stukjes spaghetti en knakworst lekker zijn. Gelukkig accepteert ze ook nog een geprakte hap die gevoerd wordt.

Ha, ik kan veel meer!

Aan het menu van Mira is nu sojamelk en chocomel toegevoegd. Dat drinkt ze zonder problemen met een rietje. Sinds 1 september gaat Mira op donderdagen naar een 'Reggio Emilia schooltje'. Haar ontwikkeling is zo snel gegaan in twee weken tijd, en we zien dat ze met haar bijna 15 maanden toe is aan meer ontdekken en spelen. Als ze 's morgens wakker wordt duurt het een paar seconden en dan is ze al klaarwakker, wil ze de gordijnen openen en wijst ze naar de eendjes die over het gras voor de deur waggelen. Zo start Mira weer een volgende dag.