FOTO ALBUM
MAAND 16
7 september t/m 6 oktober 2004

Reggio Emilia in het bos

Begin september ontdekten we een Reggio Emilia schooltje, dat midden in het bos verscholen ligt. Mira gaat daar nu één dag in de week naar toe. Ze speelt met muziekinstrumenten, doet mee met babygym, gaat mee naar buiten in de bolderkar, danst en zingt, verft en scheurt papier, speelt zintuig-spelletjes, kliedert met water en zand, leest samen met de leidsters boekjes, enzovoorts.

Reggio Emilia in het bos
Ik heb een mand vol speelgoed!

Mira heeft in haar eerste levensjaar zoveel speelgoed gekregen dat we dat in manden hebben opgeborgen. Toen ze ontdekte dat de deksel van zo'n mand kon, plukte ze het liefst alle speelgoed één voor één uit de mand, totdat ie helemaal leeg was en de vloer vol lag.

Ha, ik kan al tekenen!

We haalden de box weg uit de woonkamer, omdat we hem nog nauwelijks gebruikten. Alhoewel Mira er nog steeds geen problemen mee had om even in de box te zitten, vonden wij dat ie nogal in de weg stond. Op de plaats van de box hebben we haar eigen tafeltje en stoeltjes neergezet. Daar kan ze tekenen, kleien, met de pop spelen, een boterhammetje eten, of een boekje lezen.

Zand is raar... een beetje vies, en toch ook wel leuk!

Van een dagje strand werd Mira erg vrolijk. Ze ontdekte de zee en het zand, vond schelpjes en was uren zoet met een emmertje en schepje. Ze keek haar ogen uit naar de grote zeemeeuwen die op het strand stonden en haar aangaapten.

Sturen is nog best moeilijk, hoor!

Mira heeft enkele weken lang bijna geen speelgoed aangeraakt. Ze keek er niet naar om, en wilde alleen maar lopen - nog wel aan de hand van papa of mama. Soms ging ze er met de blokkenkar vandoor. De manden met speelgoed bleven vol liggen.

Is het nou lopen of fietsen?

Om het bewegen te stimuleren kreeg Mira half september een loopfiets. Diezelfde dag kreeg ze van de buurvrouw een poppenbuggy, waar ze meteen mee door de kamer heen sjouwde.

En nou loop ik lekker los!

Eindelijk is Mira los gaan lopen. Ze kon het al wel een tijdje, maar plofte elke keer 'nee-schuddend' op de grond als we haar aanmoedigden om in onze open armen te lopen. Pas een tijdje later ging ze in op ons spelletje, en liep ze lachend een paar stapjes tussen ons heen en weer. Op een avond bleef ze los lopen, en kwam alleen nog maar een vinger halen als ze ons naar de keuken wilde brengen om iets lekkers voor haar te pakken.

die... die... die...!!
Rupsje Nooitgenoeg...

Na het vele bewegen en lopen zijn nu de boekjes aan de beurt. Ze kan er niet genoeg van krijgen. Als we een boekje willen lezen komt ze gezellig bij ons zitten, om mee te kunnen kijken. Maar al gauw pakt ze dan het boekje af, om er zelf in te bladeren. Mira zegt allerlei woordjes na, en aan alles kun je merken dat ze veel begrijpt.

Lekker languit liggen met een boekje in de hand!